POSUCHAJ PODCASTU

„Z koronawirusem żyjemy już blisko dwa lata. Przywykliśmy do tego.  Średnio robi to już na nas wrażenie, później był temat aborcyjny, który rezonował, a od tygodnia mamy rozkwit kwestii kryzysu na granicy i ten temat ma zarówno wysoki zasięg, jak i wysokie interakcje. Prognozujemy, że jeszcze kilka dni to będzie główny temat dyskusji internautów, aż do niego też przywykniemy. Ta dyskusja jest widoczna na każdym kanale i w każdej z baniek” – mówi Michał Fedorowicz.

Militarny język dyskusji

„Obie bańki internetowe mają inny język dyskusji. W bańce „antyPiS” mówimy o uchodźcach i wypychaniu na granicę i cierpieniach, w bańce „proPiS” mówimy o migrantach i wykorzystywaniu małych dzieci do zmiękczenia serc oraz o szturmie. To co jest charakterystyczne, to że bańka, która opisuje te wydarzenia językiem militarnym jest nie tyle większa, co zdecydowanie większa. Większość komentarzy ma militarny charakter, co oznacza, że dla większości ludzi ten temat jest czarno-biały. Tutaj nie ma niuansowania, bo na nim się traci” – dodaje Fedorowicz.

Pytany o wspólny mianownik w obu bańkach internetowych, Fedorowicz wskazuje na akcję „Murem za Polskim mundurem” oraz kwestię obrony polskiej granicy.

Jeżeli zabieramy głos, to musimy go zabrać stanowczo

Co ciekawe na dyskusji w internecie najbardziej tracą głosy, które niuansują – ci, którzy mówią „tak, ale…”. W tym temacie, żeby zostać usłyszanym trzeba się stanowczo opowiadać za którąś ze stron. Sytuacja tu jest zero-jedynkowa.

„Media społecznościowe lubią proste rozwiązania, proste komunikaty, które nie są zbyt skomplikowane, są zrozumiałe. Niuansować można było przed erą mediów społecznościowych. Zaostrzenie konkurencji algorytmów sprawiło, że nasz przekaz musi być prosty, a żeby był prosty nie możemy mówić „tak, ale..”. Jesteśmy „tak” albo „nie”, „za” albo „przeciw”. Nie ma tutaj miejsca na „zastanowię się” albo „wstrzymam się” – konstatuje gość Forum IBRiS. – „Jeżeli już zabieramy głos, to w mediach społecznościowych musimy go zabrać stanowczo”.

Czym  będzie żyła sieć?

Pytany o kolejne tematy, którymi będzie żyła polska sieć, Michał Fedorowicz nakreśla przede wszystkim kwestię wzrostów cen benzyny. – „Ten temat utrzymuje zwyżkową tendencję. On dotyka przede wszystkim bańki PiS, dotyka głównie mężczyzn, osób z małych miast w wieku 20-40. (…) Patrząc na to jak temperatura sporu w Polsce rośnie, nie wydaje się żebyśmy mieli w tym roku spokojne święta. Wręcz przeciwnie – przy stołach wigilijnych zapowiada się dużo politycznych dyskusji”.

POSŁUCHAJ PODCASTU

„To nie jest prosty sondaż. Pytaliśmy respondenta o szansę zagłosowania na każdą partię. Dane te odmalowują nam rzeczywistość w mniej czarno-białych barwach niż zwykły sondaż preferencji wyborczych. To jest określanie pola gry dla poszczególnych partii politycznych. Wskazanie o co mogą się starać, a gdzie znajduje się ściana dla danego ugrupowania”. – mówi  o najnowszym badaniu potencjału wyborczego szef IBRiS Marcin Duma.

Czy twardy elektorat w ogóle istnieje?

Według danych IBRiS, wyborca opozycyjny wykazuje bardzo podobną skłonność do zagłosowania na Polskę 2050, na Koalicję Obywatelską, na Lewicę i na PSL. – „Kwestią dyspozycji dnia jest to, na którą partię taki wyborca ostatecznie zagłosuje. Badanie jasno wskazuje, że poparcie konkretnego komitetu nie jest tu dane raz na zawsze. Wyborca opozycyjny jest taka trochę „magmą”, która buzuje i zmienia się. Z drugiej strony mamy wyborców Prawa i Sprawiedliwości, którzy takich wątpliwości mają jednak mniej.” – tłumaczy Duma.

Może zatem określanie pewnych grup wyborców mianem twardych elektoratów to nadużycie?

„Na ogół jesteśmy w stanie wyodrębnić twarde elektoraty poszczególnych ugrupowań. W tym badaniu okazuje się, że mamy do czynienia nie z twardym elektoratem KO czy Polski 2050, ale z twardym elektoratem opozycji.” – zauważa szef IBRiS.

I dodaje – „W podziałach pomiędzy ugrupowaniami wyborcy są mocno labilni. To jest bardzo ważny sygnał, bo stanowi on szansę, ale też zagrożenie dla każdego z opozycyjnych obozów. Dzisiaj decyzje wyborców opozycji są podyktowane jakością przywództwa. Widać to w wynikach najmocniejszego poparcia dla Koalicji Obywatelskiej w innych badaniach. Donald Tusk jest na tyle silną figurą w polityce, że to on przechyla szalę na korzyść KO. Pozostałe partie nie mają aż tak wyrazistych liderów”.

Potencjał trzeba wykorzystać

Zdaniem Dumy dla opozycji tego rodzaju dane mogą stanowić pewnego rodzaju zagrożenie. Tym zagrożeniem jest przede wszystkim dynamika zmian. Nie mówimy obecnie o walce opozycji z Prawem i Sprawiedliwością, ale o skazaniu na nieustanną rywalizację wewnętrzną.

Według badania, Polska 2050 Szymona Hołowni może pochwalić się największym potencjałem wyborczym z wszystkich partii opozycyjnych. „Sufit” poparcia dla ruchu Hołowni to 32,5 proc., a jeśli dodamy do tego 9 proc. respondentów neutralnych, to razem stanowi rezerwuar 41,5 proc. wyborców. – „Szymon Hołownia nie ma jeszcze obciążeń. Pozycja na jakiej umiejscawia się Polska 2050 pozwala na sięganie po wyborcę lewicowego ale też konserwatywno-liberalnego. W sondażach poparcia politycznego to ugrupowanie ma jednak kilkanaście procent. Potencjał jest tu ogromny, ale należy pamiętać, że często pozostaje on niewykorzystany. Dopóki Donald Tusk będzie mocną figurą polskiej polityki, dopóty będzie Szymona Hołownię blokował” – mówi Marcin Duma.

ZOBACZ WYNIKI SONDAŻU IBRiS

1/6

Koalicja Polski 2050 i PSL mogłaby się udać

Z analizy badania wynika, że skłonność poszczególnych elektoratów żeby przepływać między ugrupowaniami jest na tyle duża, że dzisiaj sztaby poszczególnych partii nie mogą sobie pozwolić żeby za plecami zupełnie bezpiecznie pozostawić któregokolwiek z opozycyjnych konkurentów. – „To wymusza walkę i utrudnia zjednoczenie opozycji. Mogłoby ono się okazać zabójcze dla któregoś z graczy politycznych” – podsumowuje prezes IBRiS.

Wydaje się, że bezustanna rywalizacja o laur lidera opozycji nie służy wynikom partii w jej obrębie. Czy jest jakieś wyjście z tej sytuacji? – „Biorąc pod uwagę walkę, która się toczy po stronie opozycyjnej, to gdybym miał doradzać politykom, wziąłbym Polskę 2050 i PSL i powiedziałbym „słuchajcie, zróbcie coś razem, bo możecie osiągnąć całkiem niezły efekt synergii”. PSL może wnieść niezłe wiano, a Szymon Hołownia może skorzystać z tego niemałego posagu, który PSL wniósłby do takiego związku. Jednocześnie korzystnym efektem mogłaby być redukcja wektorów napięć wewnątrz opozycji.” – wskazuje Marcin Duma.