Okazuje się, że Polacy uważają, że najważniejsze jest żeby Ukraińcy na siebie zarobili oraz posłali dzieci do polskiej szkoły.

70,4 proc. respondentów uważa, że warunkiem pozostania Ukraińców w Polsce jest podjęcie przez nich pracy zarobkowej. Drugim warunkiem wymienianym przez badanych jest wysłanie dzieci do polskiej szkoły. 38,7 proc. osób wskazuje na kwestię edukacji ukraińskich dzieci.

27,6 proc. pytanych uważa, że Ukraińcy pozostający na stałe w Polsce powinni nauczyć się języka polskiego.

21,8 proc. osób wskazuje jako warunek wypełnienie procedur uprawniających do świadczeń socjalnych. 12,1 proc. respondentów uważa, że warunkiem pozostania w naszym kraju powinno być kupno przez Ukraińców mieszkania w Polsce.

9,7 proc. uważa, że Ukraińcy aby pozostać na dłużej w Polsce nie powinni być zobligowani do spełnienia jakichś szczególnych warunków.

Aż 18,5 proc. ankietowanych nie wie lub trudno im się w tym temacie wypowiedzieć.

Badanie przeprowadziła pracownia IBRiS na zlecenie Rzeczpospolitej, 17-18.06.2022, na grupie n=1000, metodą CATI.

Badani w większości są zdania, że zarówno wybory samorządowe, jak i parlamentarne powinny odbyć się w przewidzianym terminie.

Jedynie 9,3 proc. pytanych jest zwolennikami przeniesienia wyborów samorządowych na wiosnę 2024 roku.

9,7 proc. badanych uważa z kolei, że wybory parlamentarne powinny odbyć się wiosną 2023 (oznacza to skrócenie kadencji Sejmu), a wybory samorządowe powinny się odbyć jesienią 2023.

58 proc. osób określających się jako zwolennicy Zjednoczonej Prawicy, uważa, że nie ma uzasadnienia w przenoszeniu terminu wyborów. Z kolei wyborcy opozycji są jeszcze bardziej przekonani, że przenoszenie terminu wyborów nie ma sensu.

78 proc. popierających Koalicję Obywatelską, 81 proc. głosujących na Lewicę i 86 proc. głosujących na Konfederację – chce wyborów w planowanych pierwotnie terminach.

Sondaż przeprowadziła pracownia IBRiS na zlecenie Rzeczpospolitej, 17-18.06.2022, na grupie n=1000, metodą CATI.

POSŁUCHAJ PODCASTU:

Obecny model gospodarczy jest dysfunkcyjny i prowadzi do katastrofy, bo nie da się bez końca zwiększać produkcji i konsumpcji na planecie, której zasoby są skończone. Aby ocalić świat, musimy obniżyć emisję CO2 do zera.

„Jest coraz gorzej, kreśli się plany, wygłasza się cele polityczne, ale niewiele się robi. Zastanawiam się, czy musimy zobaczyć na termometrach 47 stopni C, żebyśmy zaczęli traktować ten problem poważnie – mówi prof. Janusz Filipiak – naukowiec i przedsiębiorcą, prezes Comarchu, jednej z największych firm informatycznych w Polsce, powszechnie znany jako najlepiej zarabiający manager w kraju, bo w 2021 r. jego pensja wyniosła ponad 25 mln zł, blisko o 35 proc. więcej niż rok wcześniej.

Ludzie „żrą” za dużo mięsa. Trzeba im drastycznie podnieść ceny

„Jednym z najwiekszych źródeł emisji CO2 jest hodowla zwierząt na mięso. A to osoby, które mniej zarabiają, konsumują kolosalne ilości mięsa. I to generuje bardzo dużo CO2 – mówi prof. Filipiak.

I dodaje:

„To jest też olbrzymia praca – uświadomienie ludziom, żeby tyle nie żarli. Tymczasem jak idę do swojego okolicznego sklepu pod Krakowem, to widzę, jak ludzie wynoszą takie siaty pełne mięsa, że ja nie wiem, co oni z tym zrobią. A to kreuje masę CO2.”

Prof. Filipiak uważa, że należy ograniczyć spożycie mięsa na przykład przez drastyczne podniesienie cen. „Tylko to dotknie ludzi, a tego politycy się boją, dlatego nie chcą zacząć działać. Wszystkie partie polityczne boją się stworzyć program, który mówi ludziom prawdę, że nie będziecie jeść tyle mięsa, bo to za chwilę nas wszystkich zabije i nie będziecie zużywać tyle energii – mówi prezes Comarchu.

Według niego tego typu działania muszą dotknąć społeczeństwo, ale milionerów nie dotkną. Dlaczego? „Bogaci ludzie nie jedzą mięsa” – twierdzi prof. Filipiak. I sam go rzeczywiście nie je.

Skoro niższe warstwy społeczne powinny ograniczyć konsumpcję mięsa, z czego w ramach ograniczania konsumpcji powinni zrezygnować najzamożniejsi?

„A z czego ja mam rezygnować? No może z prywatnego samolotu, ale wtedy będę leciał tym wielkim starym Boeingiem, który ma dużo wiekszą emisję CO2 na pasażera. A ja muszę latać, bo robię biznes w 90 krajach. Milionerzy nie mają z czego rezygnować”

– uważa przedsiębiorca.

Niech ktoś wytłumaczy tej niższej warstwie społecznej, żeby nie latała na wakacje

Problem klimatyczny to jednak znacznie więcej niż kwestia mięsa, którą tak akcentuje przedsiębiorca. Europa próbuje na ten problem odpowiedzieć poprzez Zielony Ład. Z badania IBRiS wynika, że tylko 53 proc. z nas wierzy w Zielony Ład i w to, że ograniczenie emisji CO2 da się osiągnąć, przeciwnego zdania jest 30 proc. I wiele badań naukowych wskazuje, że to ci drudzy mają rację.

Analizy pokazują, że tzw. decoupling, czyli oderwanie emisji gazów cieplarnianych od wzrostu gospodarczego nie zachodzi wystarczająco szybko, żebyśmy mogli zrealizować cele porozumienia paryskiego z 2015 roku, czyli ograniczyli średni wzrost temperatury na Ziemi do 1,5 stopnia, innymi słowy, żebyśmy powstrzymali katastrofę klimatyczną.

Co więc, jeśli nie Zielony Ład? Alternatywą jest koncepcja dewzrostu (degrowth), czyli rewolucyjna zmiana ekonomicznego paradygmatu, w założeniu której gospodarka po prostu przestaje rosnąć, następuje planowe ograniczenie produkcji i konsumpcji, dzięki temu również udaje się zredukować zużycie energii i zasobów w gospodarce. W nagrodę ludzkość otrzymuje nie tylko ocalenie Ziemi, ale też bardziej sprawiedliwy podział dóbr, mniejsze nierówności społeczne i wyższą jakość życia.

Co trzeba zrobić? Zwolennicy dewzrostu postulują m.in. czterodniowy tydzień pracy, wprowadzenie limitów wynagrodzeń, by zlikwidować gigantyczne różnice w zarobkach w korporacjach pomiędzy zwykłymi pracownikami na niższych szczeblach a prezesami, którzy zarabiają nawet 300-krotność pensji swoich pracowników.

Dlaczego? Bo bogactwo jest wysokoemisyjne. Najbogatsze 10 proc. populacji odpowiada za niemal połowę światowych emisji, natomiast biedniejsza połowa ludzkości zaledwie za 12 proc. Dodatkowo wysokie zarobki nakręcają sektor dóbr luksusowych, które nie zaspokajają podstawowych potrzeb, a są jedynie oznaką statusu.

„Tak, mam prywatny samolot, ale on jest turbośmigłowcem, który konsumuje połowę mniej paliwa niż odrzutowce. Gdyby inni milionerzy mieli takie samoloty, to byłby mikro ułamek tych zanieczyszczeń, które dziś są emitowane przez lotnictwo” – mówi prezes Comarchu.

„Nie chcę się bronić i tłumaczyć, ale trzeba się zastanowić, ile emisji CO2 pochodzi od tych starych samolotów pasażerskich, ale ile z tego mojego samolociku. Równie dobrze mógłbym odbić piłeczkę jako milioner i powiedzieć: ludzie, lecicie na Kretę na urlop i zanieczyszczacie planetę. Niech ktoś wytłumaczy tej niższej warstwie społecznej, żeby nie lecieli na wakacje – mówi prof. Filipiak.

Ograniczmy tylko zarobki bankowców

A gigantyczne różnice w zarobkach miedzy prezesami korporacji a ich pracownikami? „Młodzi ludzie muszą mieć perspektywę zarabiania dużych pieniędzy” – uważa przedsiębiorca. Jedyne, co go bulwersuje, to są bardzo wysokie zarobki bankierów.

„Oni nie wytwarzają wartości, oni spijają śmietankę, nie przyczyniają się do rozwoju gospodarki. I tutaj świat się psuje. Już filozofowie greccy dopuszczali akumulację bogactwa wśród przedsiębiorców, rolników, osób które wytwarzają dobra materiale, ale krytykowali zabieranie procentów od kredytów. W średniowieczu Kościół powszechnie potępiał lichwę”

– podkreśla prof. Filipiak.

Jego zdaniem, o ile więc nie należy ustawowo ograniczać nikomu zarobków, to wyjątkiem są właśnie bankowcy.

Rozmowa jest częścią projektu pt. ZIELONY ŁAD – analiza percepcji proponowanych rozwiązań, skutków rozwiązań oraz testy narracji wpierających wdrożenie pakietu klimatycznego w Polsce – program badawczy. Projekt został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu Fundacji PGE.

Wyniki sondażu IBRiS dla Radia ZET wskazują jednoznacznie, że zdecydowana większość pytanych o kwestię liberalizacji aborcji jest „za”. Przeciwnych złagodzeniu przepisów aborcyjnych jest 26,7 proc. respondentów.

38,2 proc. badanych „zdecydowanie” wyraża swoje zdanie za liberalizacją. 23,6 proc. „raczej” popiera taki pomysł.

Zdecydowanie przeciwnych złagodzeniu ustawy aborcyjnej jest 14,6 proc. ankietowanych. Osób, które „raczej” nie popierają pomysłu liberalizacji jest 12,1 proc. 11,5 proc. osób odpowiedziało, że nie wie, albo trudno im się w tej kwestii zdecydować.

Jeśli chodzi o podział na płcie – 63 proc. kobiet chce liberalizacji prawa do aborcji w Polsce, wobec 60 proc. mężczyzn popierających tę ideę.

Najwięcej zwolenników liberalizacji jest w grupie wiekowej 30-39 lat (blisko 99 proc.). Wśród najmłodszych respondentów (18-29 lat) 59 proc. popiera ten pomysł. W grupie 40-49 lat 72 proc. chce rozluźnienia przepisów. Wśród pięćdziesięciolatków (50-59 lat) dokładnie połowa respondentów skłania się ku liberalizacji. 58 proc. zwolenników pomysłu szerszego dostępu do aborcji liczy grupa osób w wieku 60-69 lat.  Spośród najstarszych członków ankiety  (70+) 48 proc. uważa, że przepisy aborcyjne powinny zostać złagodzone.

Badanie zostało przeprowadzone przez pracownię IBRiS na zlecenie Radia ZET, w dniach 17-18.06.2022, na grupie n=1100, metodą CATI.

POSŁUCHAJ PODCASTU:

„Wichury powodują zniszczenia mienia. Przekłada się to na zbiory rolników i ceny żywności, odczujemy to w portfelu. Już w zeszłym roku były kwestie klimatyczne, coś się nie przyjęło, albo gleba przemrożona, nie było to opłacalne, więc ceny poszły do góry” – to opinia jednego z uczestników badania przeprowadzonego wiosną tego roku przez IBRiS na temat percepcji i nastawienia polskiego społeczeństwa do zmian klimatycznych i Zielonego Ładu. Czy kryzys klimatyczny zagląda dziś do portfeli Polek i Polaków, a w ten sposób zmienia ich świadomość?

„Coraz bardziej będziemy odczuwać konsekwencje zmian klimatycznych w naszych portfelach i przydomowych ogródkach oraz starając się przetrwać latem w mieście. Niektórych zmian nie jesteśmy już w stanie odwrócić. Musimy się do nich przyzwyczaić i zaadaptować np. infrastrukturę miejską poprzez tworzenie kolejnych terenów zielonych”

  – odpowiada dr Tomasz Rożek.

– Nie mam wątpliwości, że czekają nas burzliwe czasy. Być może osoby, które do tej pory nie zastanawiały się nad jej racjonalnym wydawaniem, zaczną to robić. To, co boli mnie najbardziej, to fakt, że najtrudniejszy czas czeka najbiedniejszych i tych, którzy już wcześniej zwracali uwagę na koszty energii i których nie było stać na to, by ją oszczędzać. Brzmi to paradoksalnie, ale niektóre instalacje są kosztowne i wymagają inwestycji, a nie każdy może sobie na to pozwolić. Ogromną rolę mają samorząd i władze centralne. Muszą pomyśleć jak zarządzić kryzysem, który nas czeka, by osoby, które już teraz mają trudności, nie miały ich jeszcze większych – wyjaśnia dr Tomasz Rożek.

Rozmówca Forum IBRiS zwraca uwagę również na to, że w dobie katastrofy klimatycznej zmienić powinna się polska szkoła, która dziś „nie uczy łączenia kropek”, a dla efektywnej edukacji ekologicznej jest to niezbędne.

„Przez edukację młodych ludzi stosunkowo łatwo jest przekonać do zmian nawyków i przyzwyczajeń osoby starsze”

– uważa dr Tomasz Rożek.

Rozmowa jest częścią projektu pt. ZIELONY ŁAD – analiza percepcji proponowanych rozwiązań, skutków rozwiązań oraz testy narracji wpierających wdrożenie pakietu klimatycznego w Polsce – program badawczy. Projekt został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu Fundacji PGE.

Raz próbowaliśmy to zrobić po II wojnie światowej, kiedy człowiek zrozumiał swoje bestialstwo. Ale pokolenie hippisów nie potrafiło wychować w tym duchu swoich dzieci, które ostatecznie wróciły do korzeni mieszczaństwa, do wygód, które daje życie zakorzenione w cywilizacyjnym komforcie – tłumaczy Lupa.

POSŁUCHAJ PODCASTU:

Trzeba uratować świat. Przed totalitaryzmami? Być może. Przed wojną? Na pewno. Ale przede wszystkim przed człowiekiem. Inaczej wszyscy się usmażymy, zginie nasza cywilizacja i ok. 80 proc. ludzi. I to nie my – ludzkość, a raczej dosłownie – my i nasze dzieci, bo stanie się to w następnym pokoleniu, jeśli teraz nie użyjemy absolutnie wszelkich możliwych środków, żeby temu zapobiec. „W 2050 r. będziemy się smażyć już na wielką skalę” – twierdził prof. Szymon Malinowski w głośnym wywiadzie w „Dużym Formacie”.

A co na to Polacy? Co są w stanie poświęcić dla ochrony klimatu? Badania IBRIS pokazują, że niewiele ponad połowa z nas wierzy w Zielony Ład i w to, że ograniczenie emisji CO2 da się osiągnąć. Dlaczego? Głównie dlatego, że to zbyt kosztowne. Zaledwie 1/5 Polaków jest skłonna zapłacić więcej za energię elektryczną, paliwo lub jedzenie.

Jesteśmy bezsilni wobec samych siebie? Jest projekt do zrobienia, jest realne zagrożenie, jest jeszcze szansa uratować ludzkość i wiadomo, jak to zrobić. To czego brakuje?

Prawdziwie chrześcijańskie wartości są nam obce

„Brakuje wiary. Brakuje pewnego imperatywu kulturowego. To jest coś, z czym się człowiek do tej pory nie mierzył i wszystkie dotychczasowe wzorce są nieadekwatne. Nasz patriarchalny świat jest właściwie nastawiony na zdobywanie, inwazję, a człowiek w tym świecie jest bogiem, który ma naturę eksploatować. Owa natura ma człowiekowi służyć, zwierzęta nie mają duszy, mężczyzna jest królem, bogiem i jego rolą jest prowadzić wojny”

– mówi Krystian Lupa.

Reżyser podkreśla, że wszystkie te wzorce kulturowe trwają przez dwa tysiąclecia naszego chrześcijaństwa. I przez dwa tysiąclecia chrześcijaństwo wcale nie wykonało testamentu Chrystusa, tylko w gruncie rzeczy przerobiło jego przesłanie na swoją modłę. A prawdziwie chrześcijańskie wartości są dla nas kompletnie obce kulturowo.

„To jest niesłychanie niebezpieczne, że Kościół katolicki boi się Zielonych, boi się ekologii, tak jak boi się herezji, jak boi się LGBT, jak boi się innych równościowych i humanistycznych zapędów człowieka nowoczesnego” – podkreśla Lupa.

„Kościół niczego się tak nie boi, jak ewentualności powrotu do korzeni chrześcijaństwa”

– dodaje reżyser.

Stracona szansa i powrót do korzeni mieszczaństwa

Była szansa na wielką zmianę po II wojnie światowej, kiedy człowiek niesłychanie poczuł swój błąd i potworność swojej istoty, swojej ludzkiej natury, ludzkiej bestii, tego wszystkiego, co mieści się w etosie mężczyzny, który od wielu tysiącleci powołany jest do prowadzenia wojen, zabijania i podbijania wroga.

„Po wojnie odczuliśmy niesamowicie upadek tego etosu człowieka wojny i upadek człowieka rozumu – doszło do nas, że wszystkie te nasze eksperymenty z robieniem idealnego świata, właściwie kończyły się na ekspansji zła, ekspansji tej ludzkiej bestii” – mówi Krystian Lupa.

Przyszła więc epoka, kiedy całe pokolenie uwierzyło w możliwość świata bez wojen, pojawiły się również pierwszy raz motywy zupełnie innego stosunku do świata, takiego holistycznego. Człowiek zaczął rozumieć świat i siebie jako część kosmosu, a nie panowanie nad kosmosem. To się łączyło również z tolerancją, z widzeniem człowieka poza granicami granicami rasy, obyczajowości, potrzeb, marzeń, seksualnych inności itd. To wszystko zaczęło się dziać i jakaś przemiana w ludzkich duszach zaczęła następować.

„To, co przeżyła cała Europa w czasie II wojny światowej, było wystarczająco głębokie, żeby jedno pokolenie powojenne, potem może i drugie pokolenie, żyło w tej gotowości do jakiegoś zejścia w dół, do rezygnacji z czegoś, do jakiejś ofiary i zmiany. Ale to pokolenie nie potrafiło wychować dzieci w tym duchu, tzn. dzieci hippisów od razu wróciły do korzeni mieszczaństwa, do tych wszystkich, wygód, które daje to nasze zakorzenione w cywilizacyjnym komforcie życie”

– mówi Lupa

Większość wybiera zawsze największego kłamcę

„Demokracja nie poradzi sobie z dyktaturą pieniądza i dyktaturą tych wszystkich naszych totalitarnych zapędów występujących pomimo demokracji, szczególnie, że drogą w demokracji i pomimo demokracji jest populizm” – uważa reżyser.

Wyjaśnia, że demokracja funkcjonuje w społeczeństwie obywatelskim, tzn. w społeczeństwie, gdzie liczymy się z tym, że przeciętny obywatel ma wystarczającą świadomość i wolę do tego, żeby widzieć również interes nadrzędnej jednostki, czyli tego organizmu, którego jest częścią.

„Jeśli jednak społeczeństwo jest jeszcze zbyt dziecinne, za wcześnie wyszło z tej całej filozofii „radzenia sobie” w komunizmie, to jasne będzie, że w tym społeczeństwie większość nie ma racji, czyli większość dokonuje złego wyboru. Zły wybór to jest wybór tego najwięcej obiecującego złodzieja, czyli populisty, który przede wszystkim kłamie” – mówi Lupa.

„A kłamstwo, jak okazuje się, nie jest żadną rzeczą, która mogłaby kogoś przekreślić, ono jest niesłychanie swojskie, bo wszyscy je stosujemy. Więc nasz ojczulek też powinien okłamać tego, kogo trzeba okłamać, ukraść temu, komu trzeba ukraść, byle nam się coś z tego ostało” – dodaje.

Za ekologię warto oddać życie

Dziś ekologia i idee ratowania planety muszą mieć wymiar religijny – uważa Krystian Lupa. Człowiek musi z religijną namiętnością zobaczyć w naszej planecie, pewnego rodzaju bóstwo, nową ideę, za którą warto oddać życie – mówi reżyser.

Radykalnie, ale inaczej się już nie da. „Gadamy, gadamy i nic z tego nie wychodzi. Cała nasza technologia jest zbyt zaawansowana w tej chwili, to jest maszyna puszczona w ruch, która idzie już własnym rozpędem. Zatrzymanie jej i jakieś przeinstalowanie nawet na miękko, w jakiś tryb „soft”, to utrata dla pewnych ludzi tego, w czym była umocowana ich władza i majątek – uważa.

„Nie widzą i nie chcą widzieć kryzysu klimatycznego ludzie, którzy sprawują władzę w tym świecie – tę namacalną, ziemską, i tę nad naszymi uczuciami religijnymi”

– mówi Lupa.

Może potrzebujemy szoku, żeby go dostrzegli? „Europa zbudowana jest na fundamentach, zasadach, ideologiach dawno już nieaktualnych. Ta budowla cywilizacyjno-kulturowa, religijna, musi zostać rozwalona, to wszystko musi paść w gruzach, człowiek musi stać się bezdomnym, człowiek musi sam stać się uciekinierem czy wychodźcą” – konkluduje.

Rozmowa jest częścią projektu pt. ZIELONY ŁAD – analiza percepcji proponowanych rozwiązań, skutków rozwiązań oraz testy narracji wpierających wdrożenie pakietu klimatycznego w Polsce – program badawczy. Projekt został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu Fundacji PGE.

„W Polsce po 1989 roku toczy się dyskusja o tym, jak zorganizować stosunki Kościoła katolickiego i państwa. Proszę powiedzieć, które z poniższych elementów tego zagadnienia chciałby/aby Pan/Pani zlikwidować, a które pozostawić?” – takie pytanie zadano respondentom w sondażu. Ankietę przeprowadzono na zlecenie Radia ZET.

Ogólne wyniki sondażu już publikowaliśmy na Forum IBRiS, ale ciekawie wygląda analiza wyników w podziale na grupy deklarujące się jako zwolennicy opozycji i obozu rządzącego.

Zwolennicy Zjednoczonej Prawicy aż w 83,9 proc. chcą utrzymania nauczania religii w szkołach, podczas gdy 78,2 proc. deklarujących się jako wyborcy opozycji chcą likwidacji lekcji religii ze szkół.

45,2 proc. popierających PiS popiera utrzymanie przywilejów podatkowych dla Kościoła. Jednocześnie spośród zwolenników opozycji aż 87,5 proc. chce likwidacji takich przywilejów.

43,3 proc. wyborców popierających Zjednoczoną Prawicę popiera finansowanie Kościoła przez państwo. Natomiast 88,1 proc. osób przychylnych opozycji jest takiemu finansowaniu przeciwnych.

83 proc. respondentów, którzy są zwolennikami obecnego obozu rządzącego uważa, że należy zachować symbole religijne w instytucjach państwowych (m.in. w szkołach, w Sejmie, w urzędach). Z kolei 63,7 proc. popierających opozycję uważa, że symbole religijne powinny zniknąć z przestrzeni instytucji państwowych.

Sondaż na zlecenie Radia ZET przeprowadziła pracownia IBRiS, w dniach 3-4.06.2022, na grupie n=1100, metodą CATI.

Według mężczyzn – najbardziej godną zaufania instytucją jest wojsko. 83 proc. panów twierdzi, że ma zaufanie do polskiej armii. To aż 8 procent więcej niż w gronie kobiet, które umieściły wojsko dopiero na drugim miejscu w rankingu zaufania.

Takim samym zaufaniem zarówno u kobiet i u mężczyzn, cieszy się Sojusz Północnoatlantycki. Spośród obu tych grup 82 proc. uznało NATO za godne zaufania.

Mężczyźni na trzecim miejscu w rankingu zaufania do instytucji umieścili Unię Europejską. Instytucji tej ufa 64 proc. panów. Niewiele słabiej wypadły media prywatne – 62 proc. zaufania mężczyzn do mediów prywatnych to o wiele wyższy wynik, niż w przypadku pań, wśród których zaledwie 45 procent ufa tym instytucjom.

55 proc. mężczyzn badanych w ankiecie ufa policji. To wynik niższy o 11 punktów procentowych niż w przypadku grupy kobiet.

Komu ufają kobiety? Czytaj na @ForumIBRiS https://t.co/zKEzOseDfV pic.twitter.com/9Au9ckp9wd

— Forum IBRiS (@ForumIBRiS) June 14, 2022

Dalsze miejsca w rankingu zaufania wśród panów zajmują: Senat – 40 proc. (48 proc u kobiet), media publiczne – 38 proc. (31 proc w przypadku pań), Kościół katolicki – 38 proc. (49 proc. w grupie kobiet) oraz Sejm – 37 proc. (w gronie kobiet wynik identyczny).

Relatywnie słabo mężczyźni ufają rządowi. Instytucja ta budzi zaufanie zaledwie 35 proc. panów. Drugie miejsce od końca zajmują sądy (34 proc. zaufania wśród panów). Na końcu rankingu znajduje się Trybunał Konstytucyjny. Ufa mu ledwie 26 proc. mężczyzn.

Badanie zostało wykonane przez IBRiS na zlecenie Onetu, 3-4.06.2022. na grupie n= 1100 osób, metodą CATI.

Zaufanie do Sojuszu Północnoatlantyckiego deklaruje aż 82 procent wszystkich badanych kobiet. Na drugim miejscu wskazywano wojsko. 75 proc. kobiet ma zaufanie do polskiej armii.

Według badania, zdecydowana większość respondentek, bo aż 66 proc. ufa też policji.

https://forum.ibris.pl/ufamy-glownie-nato-wojsku-i-ue/

Unia Europejska to instytucja, która wzbudza zaufanie 60 proc. badanych kobiet. Na kolejnym miejscu znalazł się Kościół katolicki. 49 proc. pań deklaruje zaufanie do tej instytucji.

Niewiele mniejsze zaufanie wzbudza Senat. Kobiety w 48 proc. zadeklarowały, że ta izba parlamentu jest godna zaufania.

Media prywatne według 45 proc. kobiet wzbudzają zaufanie, a sądy w Polsce stanowią instytucję godną zaufania dla 42 proc. badanych pań. Sejm wzbudza zaufanie 37 proc. pytanych w ankiecie kobiet.

Najsłabsze wyniki uzyskały rząd i Trybunał Konstytucyjny, którym ufa zaledwie 32 proc. uczestniczek ankiety. Na ostatnim miejscu znalazły się media publiczne, którym ufa 31 proc. respondentek.

Badanie zostało wykonane przez IBRiS na zlecenie Onetu, 3-4.06.2022. na grupie n= 1100 osób, metodą CATI.

Polacy – według sondażu – największym zaufaniem darzą NATO. Aż 81,9 proc. badanych deklaruje zaufanie wobec tej instytucji, przy czym 42,8 proc. „zdecydowanie”, 39,1 proc. „raczej”. Nieufność do Sojuszu Północnoatlantyckiego deklaruje 10 proc. badanych – 6,3 proc. „zdecydowanie”, 3,7 proc. „raczej”.

🔴 Jakim instytucjom Polacy ufają najbardziej?

➡️ NATO

zaufanie 82% (+13 pp.)
nieufność 10%#sondaż @IBRiS_PL dla @OnetWiadomosci
https://t.co/SZP9aagNyE pic.twitter.com/G9N4WyhwTN

— IBRiS (@IBRiS_PL) June 9, 2022

Wojsko to instytucja, której ufa 78,8 proc. respondentów, (39,2 proc. „zdecydowanie”, a 39,6 proc. „raczej”). Nieufność deklaruje 11,9 proc. ankietowanych (6,9 proc. „raczej”, a 5 proc. „zdecydowanie”).

Unia Europejska również cieszy się zaufaniem Polaków na wysokim poziomie. 62,1 proc. ankietowanych wyraża zaufanie do tej instytucji. „Zdecydowanie” ufa UE – 24,9 proc., a „raczej” 37,2 proc. Nieufność wobec UE wyraża w ankiecie 26,5 proc. osób (12,9 proc. „zdecydowanie” i 13,6 proc. „raczej”).

🔴 Jakim instytucjom Polacy ufają najbardziej?

➡️ Unia Europejska

zaufanie 62% (+7 pp.)
nieufność 27%#sondaż @IBRiS_PL dla @OnetWiadomosci
https://t.co/SZP9a9ZcH6 pic.twitter.com/7dd71024QW

— IBRiS (@IBRiS_PL) June 9, 2022

Na kolejnym miejscu znalazła się policja. 61 proc. badanych ma zaufanie do tej formacji. Brak zaufania do policji zadeklarowało 27,9 proc. badanych.

Senatowi ufa 44,6 proc. Polaków. Prywatnym mediom – 52,8 proc. ankietowanych. 44,4 proc. respondentów ufa Kościołowi Katolickiemu. Zaufanie do sądów wyraziło 38,4 proc. uczestników ankiety. Sejmowi ufa 37,3 proc. badanych, a rządowi – 33,7 proc.

Najmniejszym zaufaniem Polaków mogą poszczycić się media publiczne, którym ufa 33,7 proc. oraz Trybunał Konstytucyjny, któremu ufa 29,2 proc. respondentów.

Badanie zostało wykonane przez IBRiS na zlecenie Onetu, 3-4.06.2022. na grupie n= 1100 osób, metodą CATI.