POSŁUCHAJ PODCASTU

Większość, bo 53,6 proc. badanych dobrze ocenia reakcję władz na incydent w Przewodowie pod Hrubieszowem – wynika z badania IBRiS. Ale tamto wydarzenie powinno otworzyć dyskusję nie tyle na temat tego, jaka była reakcja rządu, ale na temat przygotowania społeczeństwa na takie sytuacje w przyszłości, a nawet na wojnę. A według Gen. Bogusława Packa Polacy nie są odpowiednio przygotowani. Właściwie nie są przygotowani wcale.

Obrona ludności w Polsce leży od kilkudziesięciu lat

Piętą achillesową Polski są schrony, a przecież nie możemy wykluczyć, że za 5 albo 10 lat rozpocznie się coś poważnego skierowanego w Polskę – uważa Gen. Bogusław Pacek.

„Gdzie mamy magazyny, z których można pobrać maskę przeciwgazową i płaszcz ochronny gdyby doszło do skażenia? Nie dość, że Polska ma przygotowane tego typu zasoby tylko dla 3 proc. społeczeństwa, to jeszcze nikt nie wie właściwie, gdzie się udać, gdzie jest najbliższym schron” – mówi Gen Pacek. „Obrona cywilna i obrona ludności w Polsce leży od kilkudziesięciu lat.” – dodaje.

W razie jakiegoś zagrożenia są dwa wyjścia: albo powiedzieć o tym społeczeństwu, żeby mogło się przygotować, zrobić zapasy żywności, a nawet kupić odzież ochronną albo nie mówić w obawie przed paniką, albo jeszcze gorzej, w obawie przed krytyką władz.

„Kraje europejskie, w tym Polska, wybrały taktykę „nie mówić”, a ja od początku wojny w Ukrainie jestem przekonany, że Polacy powinni więcej wiedzieć.” – mówi Generał.

To nie Putin jest najgroźniejszy

Wojna rozpętana przez Rosję jest być może największym zagrożeniem dla świata od II wojny światowej, ale jest ktoś jeszcze groźniejszy niż Rosja – to Chiny – zwraca uwagę gen. Pacek. „Chiny od 2013 r przygotowują się do wojny. Nie czas przesądzać, czy to one czy jednak USA wykonają pierwszy krok i rozpoczną tę wojnę, bo nie będą miały innego wyjścia, by zahamować ekspansję Chin” – mówi Generał.

Wskazuje jednak, że Chiny są dziś najszybciej rozwijającym się militarnie państwem na świecie. Zrezygnowały z trzeciej pozycji sprzedawcy uzbrojenia, wycofując się dopiero na szóstą pozycję, prawdopodobnie będą dysponowały sztuczną inteligencją na polu walki, w kosmosie mogą być już bardziej zaawansowane niż Stany Zjednoczone i do tego gwałtownie przyspieszyły rozwój broni jądrowej – nikt nie wie, ile głowic nuklearnych już mają, ale prawdopodobne jest że wcale nie 200, jak powtarza się od lat, ale 500, a same Chiny otwarcie mówią, że dążą do zrównania w najbliższej przyszłości swojego potencjału jądrowego z tym amerykańskim.

Czy Chiny zaatakują? „Sądzę, że ten konflikt jest nieuchronny, to jest kwestia czasu. Choć być może uda się w jakiś sposób go ominąć, jeśli jedno z państw – USA lub Chiny – pogodzą się z utratą swojej pozycji” – mówi gen. Pacek.
„Gdyby nie było wojny w Ukrainie, była duża możliwość, że Chińczycy zdecydują się na siłowe przejęcie Tajwanu nie czekając na rok 2049, czyli na setną rocznicę powstania Chińskiej Republiki Ludowej. Xi w jednym z przemówień termin na przejęcie Tajwanu skrócił do 2029 r., a potem sygnalizował, że może się to stać jeszcze szybciej. A Stanu Zjednoczone zdają sobie sprawę z tego, że im więcej czasu dają Chinom, tym mniejsze są szanse USA w tej potencjalnej wojnie” – dodaje.

I konkluduje: „wszystko wskazuje na to, że świat drugiej połowy XXI wieku będzie światem chińskim, w którym Amerykanie będą musieli zejść z pudła, z pierwszego miejsca”.

Wojna w Ukrainie jest korzystna dla USA i Polski

„Rezultaty wojny w Ukrainie są korzystne dla dwóch państw – USA i Polski. Dla USA dlatego, że dzięki wojnie w Ukrainie mają szansę wyeliminować jednego ze swoich czterech przeciwników, a wyeliminowanie Rosji bardzo poważnie zwiększa szanse USA w ewentualnej wojnie z Chinami” – mówi gen. Pacek.

A dla Polski? Dlatego że Rosja po 1991 r. już od pierwszych dni zaczynała pokazywać kły. „Tu nie ma miejsca na złudzenia, Polska dla Rosji jest od dawna ważnym celem, moim zdaniem ważniejszym niż kraje bałtyckie – Litwa, Łotwa i Estonia. Dziś jasne dla mnie jest, że Rosja nie ma już siły, by uderzyć na inne państwo poza Ukrainą, bo poza bronią jądrową nie dysponuje już niczym, co zapewniłoby jej zwycięstwo” – uważa gen. Pacek.

Czas zainwestować w coś jak radio Wolna Europa dla Rosjan

Część pieniędzy, które Zachód przeznacza na rakiety w wojnie w Ukrainie dobrze byłoby przeznaczyć na różnego typu działania informacyjne docierające do rosyjskiego społeczeństwa na wzór radia Wolna Europa – proponuje Generał.
„To byłby błąd, gdybyśmy potraktowali całe społeczeństwo rosyjskie jako przeciwnika świata Zachodu” – uważa gen. Pacek.

POSŁUCHAJ PODCASTU

W Forum IBRiS pytamy autora tekstu „Awatary geopolityki” („Znak”, październik 2022) dlaczego tak popularne stały się kanały na YouTubie poświęcone geopolityce.

Rozmówca Forum IBRiS zauważa, że z jednej strony „geopolityczną gawędę” cechuje upraszczanie złożonej materii stosunków międzynarodowej, z drugiej zajmujący i elokwentny sposób opowiadania, który odwołuje się do leków, obaw, nadziei, społeczeństwa. Zwraca także uwagę na znaczenie mediów społecznościowych dla popularyzacji tego rodzaju treści.

„Drabina eskalacyjna” czy „piwot” to hasła znane każdemu, kto choć raz zetknął się z twórczością np. Jacka Bartosiaka i Piotra Zychowicza. „Język jest sprytnym zabiegiem, który buduje wspólnotę. Zwiększa autorytet osoby mówiącej, ale daje także poczucie wspólnoty z grupą osób, które wiedzą czym jest np. drabina eskalacyjna” – dr hab. Łukasz Fyderek analizuje język, którym posługują się geopolitycy-amatorzy na YouTubie. „Książka nabiera charakteru symboli statusu czy przynależności do danej grupy” – kontynuuje badacz.

Geopolityczna gawęda czy akademicki wywód?

„Można znaleźć tam niemal każdą prognozę przyszłości wydarzeń międzynarodowych, bo ta gawęda jest bardzo niespójna, zarówno warstwie opisowej tego, co dzieje się teraz, jak i w tej, która dotyczy tego, co robić” – rozmówca Forum IBRiS zauważa przy tym, że pytania zadawane przez Bartosiaka i Zychowicza stymulują debatę publiczną, choć oni sami udzielają na nie odpowiedzi, które są niekonsekwentne: niektóre z filmików czy tekstów przeczą sobie, czego przykłady w rozmowie z Forum IBRiS podaje ekspert.

Czy profesor ma szansę z geopolitykiem-influencerem? Dr hab. Łukasz Fyderek jest jednak optymistą: „Bartosiak i Zychowicz przetarli pewien szlak. Wielu naukowców i ośrodków akademickich zostało wyrwanych z poczucia, że wszystko jest jak dawniej i uświadomiło sobie, że należy wyjść ze strefy komfortu i prezentować swoje treści w nowej formie”.

POSŁUCHAJ PODCASTU

W Forum IBRiS rozmawiamy o tym, w co gra Viktor Orbán, który utrzymuje że ostatnie wybory wygrał, choć był przeciwko niemu prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski. Jaką rolę w narracji Fideszu zajmuje przeszłość i czy nastąpił korekta kursu polskiej polityki zagranicznej do tej pory mocno zorientowanej na Węgry.

„Wybrzmiewa, że Zachód angażując się w konflikt, doprowadził do tego, że ma on charakter globalny. Ukraina powinna się poddać – gdyby to zrobiła, nie byłoby inflacji i wzrostu cen energii” – Dominik Héjj przybliża słuchaczom i słuchaczkom Forum IBRiS  narrację liderów politycznych w Budapeszcie. „W węgierskiej świadomości kreowanej przez rząd Węgrzy są także ofiarami” – autor książki „Węgry na nowo” komentuje stosunek polityków znad Dunaju do nakładanych na Rosję sankcji.

Na Węgrzech bez zmian

Rozmówca Forum IBRiS przypomina, jaką rolę odegrało podczas  kampanii wyborczej w kwietniu tego roku straszenie przez Fidesz tym, że Węgrzy mogą zostać wysłani na front. Ponadto zauważa, że od mniej więcej dekady w Węgrzech o Ukrainie nie mówi się dobrze.  49 procent wyborców tej partii – Dominik Héjj powołuje się na badania opinii publicznej – za wybuch wojny obwinia… Stany Zjednoczone. Ale w węgierskiej polityce nic nie jest ani proste, ani oczywiste, bo ekspert zaznacza, że to wcale nie oznacza, iż  jest jednoznacznie pro-ukraińska jest opozycja.

„W Austrii, Niemczech, Francji coś się zmieniło, na Węgrzech nie” – komentuje kurs polityki po 24 lutego Dominik Héjj. – „W ostatnim przemówieniu Viktor Orbán powiedział, że kiedy leciał do Moskwy negocjować pokój, Zachód nie chciał rozmawiać z Rosją. Próbuje w nowym układzie sił, który w jego ocenie powstanie, podnieść rolę Węgier, co paradoksalnie mu się udało, skoro przy każdym kolejnym pakiecie sankcyjnym rozmawiamy o tym, czy będzie weto Budapesztu”.

Bez programu można wygrywać wybory

Rozmówca Forum IBRiS zwraca uwagę, że opowieść węgierskiego rządu sprzedawana na co dzień obywatelom sypie się w jednym punkcie: inflacja na Węgrzech miała być w niej najniższa w całej Unii Europejskiej, tymczasem jest czwarta (miejsca na tym mało zaszczytnym podium zajmują państwa bałtyckie).

Fidesz  – pisze w swojej książce Dominik Héjj – od 2010 roku nie przedstawił nowego programu, a wygrywa kolejne wybory. – „Viktor Orbán mówi, że to kontynuacja i Węgrzy wiedzą za czym głosują. Coraz ciężej odpowiadać na pytanie, co dalej. Czwarty raz z rzędu  Fidesz wygrał, zdobywając większość konstytucyjną, a jednocześnie mając najsilniejszy mandat w historii. Trudno mówić jakie są dalsze cele tej polityki, poza utrzymaniem władzy” – komentuje Dominik Héjj, dodając, że Orban zapowiedział, iż jego partia rządzić będzie do 2060 roku, więc trzeba szykować na to kadry.

„To, co się stało po 24 lutego, a więc co sprawiło, że jesteśmy po dwóch różnych stronach barykady nie wpływa na historię, a więc nie anuluje historycznych bliskich relacji polsko-węgierskich” – mówi rozmówca Forum IBRiS pytany o to, co po rosyjskiej agresji powinno zmienić się w polskiej polityce zagranicznej. „Nie powinno się tracić czujności, choćby ze względu na to, że nawet na forum UE działania Węgier są bardzo szybkie, obrotne i z sekundy na sekundę potrafią się zmienić”.

„Ukraina odjechała Putinowi” – ekspertka komentuje niepowodzenia rosyjskiej armii na ukraińskim froncie. Zdaniem prof. Agnieszki Leguckiej ogłaszając częściową mobilizację, Putin po raz pierwszy przyznał tym samym, że ma do czynienia z silniejszym przeciwnikiem, niż uważał wcześniej. Ryzykuje także własnym prestiżem i rozmienia na drobne poparcie społeczne, które rosło dla niego po 24 lutego.

„Klasa średnia będzie wykupować się z wojska. Na front pójdą biedniejsi z prowincji”

Media społecznościowe obiegły zdjęcia Rosjan, którzy słysząc o mobilizacji opuszczają kraj. Dlaczego wcześniej nie protestowali przeciw wojnie? Prof. Agnieszka Legucka kreśli panoramę rosyjskiego społeczeństwa, które jest „apolityczne, apatyczne i zatomizowane” i za każdym razem próbuje adaptować się do nowej sytuacji, „nie wychylając się” przy tym. „Władimir Putin udoskonalił system represji. To nie tylko służby. Rozwinął go na każdym poziomie życia społecznego” – dodaje rozmówczyni Forum IBRiS, przypominając o zmianach w kodeksie karnym (zaostrzone zostały kary za dezercję, odmówienie wykonania rozkazu oraz uchylenie się od mobilizacji po odbiorze wezwania).

Zamiast protestów masowych, w obliczu mobilizacji Rosjanie więc uciekają – jeśli nie mają paszportów, by wyjechać do Gruzji lub Turcji, szukają w sieci informacji o innych kierunkach. Inną formą sprzeciwu jest podpalenie komisji wojskowej (po orędziu Putina odnotowane zostały kolejne przypadki tego rodzaju akcji). Prof. Agnieszka Legucka przewiduje coś jeszcze: zakwitnie korupcja: „Klasa średnia będzie wykupować się z wojska. Na front pójdą biedniejsi z prowincji”.

Co Rosjanie wiedzą o rozgrywających się w Ukrainie wydarzeniach, które Putin, zabraniając posługiwania się słowem „wojna”, określa mianem „operacji specjalnej”? Nie ma jednej odpowiedzi: podczas gdy niektórzy z odważnych Rosjan trafiają do kolonii karnych za mówienie o wojnie. Inni pozostają zupełnie obojętni lub popierają w pełni prezydenta.

Co dalej? „Moim zdaniem Putin cały czas myśli o Kijowie”

„Władimir Putin gra na czas. Czuje na karku zachodnie sankcje” – prof. Agnieszka Legucka podkreśla, że często krytykowane reperkusje przynoszą efekt. „Front się zatrzymał, rosyjskie wojska nie tylko nie posuwają się do przodu, ale to Ukraińcy przejmują inicjatywę. Moim zdaniem Putin cały czas myśli o Kijowie, zdobyciu Ukrainy i szantażowaniu Zachodu” – kontynuuje ekspertka.

Rozmówczyni Forum IBRiS prognozuje, że rozstrzygnięcie przyniesie 2023 rok. Putin chce zdążyć przed zimą, zwłaszcza, że stoi w obliczu totalnej rozsypki rosyjskiej gospodarki, kiedy z końcem tego roku zaczną działać najostrzejsze sankcje.

Zdaniem prof. Agnieszki Leguckiej, jeżeli tylko Zachód będzie w stanie dostarczyć potrzebnej Ukrainie broni i pomocy finansowej, a także nie przestraszy się atomowego szantażu, wojna zakończy się szybko zwycięstwem Kijowa. Tym samym przynajmniej odzyskaniem terytoriów przejętych przez Rosję po 24 lutego i rozmowami na temat przyszłości Krymu.

„Dużo zależy od Polski i polskiego społeczeństwa, czyli w jaki sposób wykażemy odporność na to, co będzie robić Federacja Rosyjska, która będzie szantażować nas energetycznie i wrzucać przekaz o tym, że Unia Europejska jest nieskuteczna, a Amerykanie w razie zagrożenia nam nie pomogą” – mówi rozmówczyni Forum IBRiS. „Szala zwycięstwa przechyli się na korzyść Ukrainy, jeżeli postawimy na jej zwycięstwo i będziemy ją wspierać, jak tylko możemy”.

POSŁUCHAJ PODCASTU

„Ludzie inaczej spojrzeli na samo Powstanie”

„Widać efekt wojny, która toczy się za naszą wschodnią granicą” – mówi Jan Ołdakowski. ”Wojna w Ukrainie pokazała, że wraz z utratą lub zagrożeniem niepodległości, stają pod znakiem zapytania wszystkie inne wartości i instytucje nowoczesnego państwa.

Więcej badanych niż w zeszłym roku wskazywało na świadomość narodową (16,8 procent – w porównaniu z 2021 rokiem to wzrost o 7,2 procent punktów procentowych). – Wojna przeniosła takie wydarzenie jak Powstanie Warszawskie do dzisiejszej rzeczywistości. Zagrożenie granic, bytu państwowego sprawiło, że ludzie inaczej spojrzeli na samo Powstanie” – komentuje rozmówca Forum IBRiS.

„Każda forma utożsamienia się ze wspólnotą i jej wsparcia jest bardzo ważna”

Badani byli pytani również o to, jakie przymioty opisują współcześnie patriotę. 70,5 procent badanych wskazywało na zespół cech, który opisać możemy jako „patriotyzm obywatelski” (udział w wyborach, przestrzeganie prawa, dbałość o przestrzeń wspólną). 66,2 procent respondentów i respondentek wymieniało cechy, które definiują „patriotyzm na straży” (dbałość o tradycję, gotowość przelania krwi za ojczyznę). Czy – nawiązując do tez dr. hab. Marcina Napiórkowskiego – to symptom podziału na „softpatriotyzm” i „turbopatrioptyzm”, o którym w Forum IBRiS rozmawialiśmy już wcześniej? Zdaniem Jana Ołdakowskiego w obliczu wojny różnice zacierają się: „Nie tylko „patriotyzm na straży” ma kluczowe znaczenie dla zwycięstwa w wojnie. A inaczej: każda forma utożsamienia się ze wspólnotą i jej wsparcia jest bardzo ważna”.

Na pytanie o to, jak rozumieją pojęcie „patrioty”, odpowiedzieli niemal wszyscy badani. „Ważne jest to, że większość w ogóle odniosła się do patriotyzmu. 99 procent badanych ma do niego jakiś stosunek, potrafi poddać go klasyfikacji, stworzyć kategorię, które go opiszą. Być może to również jeden z efektów wojny” – kontynuuje Jan Ołdakowski. „Patriotyzm stał się domeną wszystkich, nie ma grup, które od patriotyzmu jako takiego dystansują się. Stał się czymś wspólnym i każda grupa ma swój pomysł na niego. Nie ma już podziału na patriotów i nie-patriotów”.

„Jest na czym budować”

38,9 procent badanych 1 sierpnia o godzinie 17:00 zatrzymuje się na ulicy. 41,7 procent śledzi informacje o rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego w mediach, a 24,1 procent ogląda w telewizji transmisję ze śpiewania piosenek powstańczych na pl. Piłsudskiego w Warszawie. 29,9 procent Polek i Polaków wywiesza flagę.
„Serwisy informacyjne zarażają nas emocjami. Oglądając je mamy wrażenie, że ludzi z drugiej strony, której nie kibicujemy, właściwie nienawidzimy i są dwa narody, których nie da się już zlepić. Nagle przychodzi 1 sierpnia i wszyscy, choć każdy z innego powodu, przez minutę oddaje hołd Powstańcom. Myślę więc, że jest na czym budować”. – podsumowuje Jan Ołdakowski.

Warszawa 78 lat temu, Mauriopol dziś

„Na początku byliśmy placówką muzealną, do której Ukraińcy nie przychodzili. Dość szybko zrozumieliśmy powody – opowiadamy o wojnie, o klęsce, w Muzeum słychać wybuchy bomb, oglądany na końcu wystawy film „Miasto ruin” pokazuje wszystko to, przed czym uciekają. Ale w pewnym momencie zaczęli się pojawiać. Mamy nadzieję, że wezmą udział w obchodach rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, ponieważ na końcu tej opowieści jest nagroda: że mimo 45 lat PRL, zaczęliśmy doganiać zachodnie państwa” – mówi dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego. „Da im to na nadzieję, że kiedyś ta wojna się skończy i trzeba będzie rozpocząć odbudowę, być może okupioną gigantycznym wysiłkiem i wyrzeczeniami. Warszawa, która 78 lat temu wyglądała jak dzisiejszy Mauriopol, odbudowała się i przeszła transformację”.

Okazuje się, że Polacy uważają, że najważniejsze jest żeby Ukraińcy na siebie zarobili oraz posłali dzieci do polskiej szkoły.

70,4 proc. respondentów uważa, że warunkiem pozostania Ukraińców w Polsce jest podjęcie przez nich pracy zarobkowej. Drugim warunkiem wymienianym przez badanych jest wysłanie dzieci do polskiej szkoły. 38,7 proc. osób wskazuje na kwestię edukacji ukraińskich dzieci.

27,6 proc. pytanych uważa, że Ukraińcy pozostający na stałe w Polsce powinni nauczyć się języka polskiego.

21,8 proc. osób wskazuje jako warunek wypełnienie procedur uprawniających do świadczeń socjalnych. 12,1 proc. respondentów uważa, że warunkiem pozostania w naszym kraju powinno być kupno przez Ukraińców mieszkania w Polsce.

9,7 proc. uważa, że Ukraińcy aby pozostać na dłużej w Polsce nie powinni być zobligowani do spełnienia jakichś szczególnych warunków.

Aż 18,5 proc. ankietowanych nie wie lub trudno im się w tym temacie wypowiedzieć.

Badanie przeprowadziła pracownia IBRiS na zlecenie Rzeczpospolitej, 17-18.06.2022, na grupie n=1000, metodą CATI.

Według wyników ankiety, 44 proc. Polaków uważa, że najmniejszego wsparcia Ukrainie udzielają Niemcy.

W rankingu krajów najsłabiej zaangażowanych w pomoc Ukrainie na drugim miejscu po Niemczech jest Francja (13 proc. wskazań), a także Włochy (6 proc.) Czechy (5 proc.), Słowacja (2 proc.) i Estonia (2 proc.) oraz Szwecja, Litwa i Kanada (po 1 proc.).

Aż 25 proc. respondentów uznało, że nie wie lub trudno mu odpowiedzieć na tak postawione pytanie.

Według 51 proc. respondentów największej pomocy Ukrainie udziela Polska. Stany Zjednoczone – według 38 proc. – są najbardziej zaangażowane, a dla 6 proc. pytanych – Wielka Brytania.

5 proc. nie zna odpowiedzi na ten temat.

Sondaż przeprowadziła pracownia United Surveys na zlecenie Wirtualnej Polski w dniach 20 i 21.05.2022 na próbie n=1000, metodą CAWI.

64,6 proc. Polaków ocenia tę kwestię pozytywnie. Odpowiedzi „zdecydowanie tak” udzieliło 27,7 proc. pytanych, a 36,9 proc. uznało, że „raczej” Polska dobrze radzi sobie z tym wyzwaniem. Dotychczas do Polski dotarły ponad 2 mln Ukraińców.

13,2 proc. badanych uważa, że nasze państwo „raczej” nie radzi sobie z opieką nad uchodźcami z Ukrainy. 15,6 proc. jest zdania, że nasz kraj „zdecydowanie” sobie nie radzi.

Zdania w tej kwestii nie wyraziło 6,6 proc. pytanych.

Sondaż przeprowadzono 18-19.03.2022, na zlecenie RMF FM i „Dziennika Gazety Prawnej”, na próbie n=1000, metodą CAWI.

39 krajów poparło już wniosek o postawienie Władimira Putina przed Trybunałem Karnym w Hadze. Inwazja Rosji na Ukrainę stanowi bowiem pogwałcenie Karty Narodów Zjednoczonych.

Badanie w tej sprawie przeprowadziła na zlecenie Wirtualnej Polski pracownia United Surveys.

Respondenci nie mają właściwie w tej sprawie dylematów. Aż 90,6 proc. badanych uważa, że Władimir Putin „zdecydowanie” powinien odpowiedzieć za zbrodnie.

3,3 proc. badanych uważa, że „raczej” powinno się tak stać. „Zdecydowanie przeciw” takiemu rozwiązaniu opowiedziało się 2,9 proc. pytanych. 0,7 proc. uważa, że Putin „raczej” nie powinien odpowiadać przed Trybunałem w Hadze.

2,5 proc. pytanych odpowiedziało – „nie wiem, trudno powiedzieć”.

Sondaż na zlecenie Wirtualnej Polski przeprowadziła pracownia United Surveys, 4 marca 2022 roku, na grupie n=1000, metodą CATI.

Zdecydowana większość – ponad 70 procent osób uważa, że „raczej” sobie radzimy. 14,4 proc. jest zdania, że zdecydowanie dobrze sobie radzimy, a 7 proc. respondentów – że jednak nie dajemy rady. 8 proc. ankietowanych nie ma zdania w tej sprawie.

🇺🇦🇵🇱 Niemal 85% Polaków uważa, że Polska dobrze radzi sobie z sytuacją oraz konsekwencjami wojny w Ukrainie. #sondaż @IBRiS_PL dla @rzeczpospolita https://t.co/dQNtX8nruc pic.twitter.com/Zc4gOubLMV

— IBRiS (@IBRiS_PL) March 8, 2022

Najstarsza grupa badanych aż w 31 proc. uważa, że ze skutkami wojny radzimy sobie „zdecydowanie dobrze”. Młodsi ankietowani są ostrożniejsi w tych ocenach. Większość pozostaje na stanowisku, że „raczej” sobie radzimy, a grupa ta jest spora – 87 proc. w przypadku trzydziestolatków (30-39 lat).

Zdaniem 92 proc. osób o poglądach prawicowych zdajemy test w obliczu agresji Rosji na Ukrainę. To zsumowany odsetek badanych, które uważają że „raczej” i „zdecydowanie” sobie radzimy. W przypadku osób o poglądach lewicowych uważa tak 81 proc. ankietowanych, a centrowych – 78 proc.

Badani raczej nie oczekują, że państwo będzie płacić

Kolejne pytanie jakie zadał IBRiS na zlecenie „Rzeczpospolitej” odnosiło się do kwestii wypłaty środków pieniężnych dla tych, którzy przyjęli pod swój dach uchodźców z Ukrainy.

13,2 proc. respondentów odpowiedziało, że „zdecydowanie” nie powinno się tego robić, 34,1 proc., że „raczej” nie. „Zdecydowanie” powinno – tak uznało 8,5 proc. ankietowanych, a „raczej” powinno – 35,7 proc.

🇺🇦🇵🇱 Zdaniem ponad 44% Polaków państwo powinno wspomóc finansowo tych, którzy przyjmują w swoich domach uchodźców z Ukrainy.#sondaż @IBRiS_PL dla @rzeczpospolita https://t.co/dQNtX8nruc pic.twitter.com/wYPp0zjtBK

— IBRiS (@IBRiS_PL) March 8, 2022

O konieczności pomocy finansowej państwa częściej mówią kobiety – 47 proc., w stosunku do 42 proc. mężczyzn oraz osoby najstarsze – siedemdziesięciolatkowie i starsi aż w 78 proc. uważają, że państwo powinno pomagać finansowo w goszczeniu uchodźców.

Sondaż na zlecenie „Rzeczpospolitej” Instytut Badań Rynkowych i Społecznych przeprowadził 4-5 marca 2022 roku na próbie n=1000, metodą telefonicznych standaryzowanych wywiadów kwestionariuszowych wspomaganych komputerowo (CATI).